Aslında Türkiye, Batılı güçler ile Batı dışı dünyanın yükselen güçlerinin izinden gitmektedir.
Dünyanın gelişmiş ve gelişmekte olan ülkeleri enerji sorunlarının büyük bir kısmını nükleer enerji ile aştı. Bu çerçevede Türkiye için de nükleer santraller; enerjide dışa bağımlılığı azaltması, enerji arz güvenliğinin sağlanması, cari açığın azaltılması ve kaynak çeşitliğinin artırılması açısından büyük önem taşımaktadır. Nükleer santraller, her an kullanıma hazır ve sürekli enerji elde edilebilir olmaları nedeniyle sürdürülebilir enerji stratejisinde büyük önem arz etmektedir.
Özellikle Batılı ülkeler nükleer enerji konusunda başı çekmektedir. Kuzey Amerika ve Avrupa toprakları dünyadaki nükleer santrallerin yarısından fazlasına ev sahipliği yapmaktadır. Hatta Batılı partnerlerimiz yeni nükleer santraller inşa etme sürecine devam etmektedir. Günümüzde yükselen güçler olarak adlandırdığımız Çin, Hindistan, Rusya ve Brezilya gibi ülkelerde küresel bir oyuncu olmak için nükleer enerji kapasitelerini her geçen gün artırmaktadırlar. Çünkü gelişmiş devletlerin izlediği yolu takip ediyorlar.
Enerji ihtiyaçlarını en aza indirmek için her geçen gün yeni reaktörlerin temellerini atıyorlar. Bu süreçte yıllarca Batı ittifakı sistemine dâhil olan Türkiye, nükleer enerji konusunda da Batılı dostları tarafından yarı yolda bırakılmıştır. Nükleer güç olma yolunda Batı’nın vermediği desteği geçmişte Türk ağır sanayisinin temellerini inşa eden Rusya vermektedir.
Bölgesinde birçok nükleer enerji ve nükleer silah sahibi ülke bulunan Türkiye için nükleer enerji bir alternatif değil, bir zorunluluktur. Nükleer güç olma stratejisi, bir ulusal strateji olarak benimsenmeli ve hükümetlerin değil, devletimizin yegâne öncelik göstereceği projelerden biri olarak yerini almalıdır.